Problem nadmiernego wypadania włosów

By sobota, listopada 15, 2014 ,


Ostatnio zmagam się z nadmiernym wypadaniem włosów i dzisiaj postanowiłam Wam o tym opowiedzieć. Trochę faktów na początek.

Na wypadanie włosów może mieć wpływ wiele przyczyn, jak: stres, niezrównoważona dieta, choroby, zaburzenia hormonalne, leki, czynniki dziedziczne, brak niektórych minerałów lub witamin.

Każdego dnia człowiek traci przeciętnie 50 - 80 włosów (maksymalnie 100), przy czym w ciągu roku obserwuje się sezonowe zmiany w ilości wypadających włosów - proces ten nasilony jest szczególnie jesienią i wiosną.


Włosy wypadają nam przez całe życie, choć często nie zdajemy sobie z tego sprawy. Wynika to z naturalnego cyklu życia włosa, który składa się z trzech faz. Faza pierwsza (anangenowa) to czas, gdy włos rośnie. Trwa ona kilka lat, jej długość jest indywidualną cechą organizmu. Kolejna faza to katagenowa, podczas której włos już nie rośnie, ale nadal jest umocowany w skórze. Ostatnia faza – telogenowa – to czas, gdy włos przygotowuje się do wypadnięcia.

Średni okres jednego włosa wynosi 2-6 lat - następnie wypada i zostaje zastąpiony przez nowy. Najczęściej jednak nie zauważamy tego, bo na głowie jednocześnie mamy włosy pozostające w różnych fazach cyklu życia, przy czym nie więcej niż 19 procent powinno znajdować się w fazie telogenowej.  Cykl włosa zmienia się w zależności od stanu zdrowia, wieku, czy czynników dziedzicznych.

Co jednak zrobić, gdy wypadanie włosów nasila się i przekracza tę bezpieczną granicę? Utrata włosów może być początkiem łysienia lub informacją o poważnych schorzeniach. Na początek trzeba zidentyfikowaćprzyczyny łysienia i jego typ, a następnie dobrać odpowiednie metody leczenia. 

Sama borykam się z tą wyjątkowo przykrą przypadłością. Na szczęście jest to łysienie telogenowe (choroba odwracalna - którą da się zahamować), w porę zaczęłam działać i włosy szybko odrostają. Przeżyłam horror i doskonale wiem co Ty przeżywasz w tej chwili.

Ale do rzeczy. Najważniejszą sprawą dla Ciebie jest zdiagnozowanie typu łysienia oraz jego przyczyny, co pozwoli na określenie dalszego postępowania. W tym celu należy udać się do lekarza dermatologa lub trychologa, który przeprowadzi wstępny wywiad, a następnie wykona trichoskopię (badanie włosa i skóry głowy videodermatoskopem w dużym powiększeniu).

Jest kilka rodzajów łysienia:
- anagenowe - do łysienia tego typu dochodzi w momencie, gdy faza wzrostu włosa (prawidłowo trwająca kilka lat) zostanie nagle przerwana przez określony czynnik o dużym nasileniu. Najczęściej do łysienia anagenowego dochodzi w wyniku zastosowanie niektórych leków (leków przeciwnowotworowych), uszkodzenia wywołanego promieniowaniem jonizującym, zatruciem metalami ciężkimi (tal, arsen, ołów) lub w wyniku wystąpienia choroby o podłożu autoimmunologicznym 

androgenowe (dziedziczne) - leczenie trwa przez całe życie- w przypadku tej choroby polega albo na podawaniu tabletek antykoncepcyjnych (obniżają poziom hormonów męskich), albo podaje się spirolakton (lek stosowany przy chorobach układu krążenia), opcjonalnie finasteryd (hamuje i obniża poziom hormonów typu męskiego). Ale tego ostatniego nie podaje się kobietom w wieku rozrodczym, bo może uszkodzić dziecko. I do takiego leczenia doustnego oczywiście dochodzą miejscowe leki naskórne

- bliznowaciejące - zaburzenie polegające na niszczeniu torebki włosowej oraz zastępowaniu ich tkanką bliznowatą połączoną z trwałą utratą włosów.

- plackowate - cechuje się występowaniem przejściowych lub trwałych ognisk wyłysienia (placków)

telogenowe - jej przyczyną może być albo zaburzenie przyswajania żelaza, albo przewlekły stres, nadmiar prolaktyny, czy problemy z tarczycą (popularna dziś niezwykle choroba Hashimoto), narkoza czy ciężka infekcja.

Po trichoskopii, dermatolog zwykle zaleca wykonanie badań laboratoryjnych, takich jak: hormonalne TSH, prolaktynę, hormony typu męskiego oraz białko, które magazynuje żelazo w wątrobie, czyli ferrytynę (jeżeli jego poziom jest obniżony - włosy mają prawo wypadać). Jeśli stwierdzi zbyt niski poziom ferrytyny, wówczas suplementujemy żelazo i dodatkowo wypisuje leki stosowane zewnętrznie hamujące wypadanie włosów i stymulujące ich odrost. Tyle o badaniach- napiszę o nich szerzej w następnym wątku.

Szczególnie istotne dla zachowania prawidłowego wzrostu włosów są witaminy:
  • witamina A, której przewlekły i znaczny niedobór może zaburzać funkcjonowanie mieszków włosowych i powodować najczęściej łysienie telogenowe ( przedawkowanie wit. A może również wyraźnie hamować wzrost włosów)
  • biotyna, której niedobór może wywołać łysienie telogenowe ze zmniejszoną aktywnością mieszków włosowych 
  • witamina C nie wpływa bezpośrednio na wypadanie włosów, ale pogarsza funkcjonowanie skóry a przez to tworzenie łodygi włosa. W niedoborach witaminy C komórki kanału mieszka włosowego stają się nadmiernie aktywne prowadząc do keratynizacji i zablokowania mieszka włosowego,

oraz mikroelementy:
  • żelazo, które jest ważną przyczyną łysienia telogenowego u kobiet
  • miedź jest składnikiem co najmniej szesnastu istotnych dla organizmu enzymów i jej niedobór powoduje, że włosy stają się dystroficzne (cienkie i łamliwe), a aktywność anagenowa mieszków włosowych zmniejsza się. Niedobory mogą spowodować łagodne łysienie telogenowe, a włosy nie osiągają pełnej długości
  • cynk, którego niedobór może doprowadzić do rozwoju zmian zapalnych na skórze i telogenowej utraty włosów na głowie i ciele.

Suplementy należy brać dopiero po zrobieniu wszystkich badań. Wiemy wtedy czego brakuje organizmowi i nie działamy na oślep, tak samo w przypadku mezoterapii skóry głowy



Zobacz także

0 komentarze